Λαϊκή Δράση – Ομάδα Κομμουνιστών/Αγωνιστών

ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΜΑΗ – 13:00 Σταθμός Ευαγγελισμός

ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ – ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΟΝ ΤΣΑΚΙΣΕ Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ

Στις 9 Μάη συμπληρώνονται 78 χρόνια από την ολοκληρωτική υλική, στρατιωτική και πολιτική ήττα της ιμπεριαλιστικής ναζιστικής Γερμανίας από τον Κόκκινο Στρατό της σοσιαλιστικής Σοβιετικής Ένωσης.

Τα καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα που είχαν διαμορφωθεί λίγο και πριν την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν από την μία μεριά ο φασιστικός-ιμπεριαλιστικός άξονας με την συμμετοχή Γερμανίας- Ιταλίας-Ιαπωνίας και από την άλλη μεριά ο ΑγγλοΑμερικάνικος Ιμπεριαλισμός και οι σύμμαχοι τους.

Η Σοβιετική Ένωση, ως γνήσια πατρίδα της εργατικής τάξης και της παγκόσμιας προλεταριακής επανάστασης έλαβε μέτρα και προς τις δύο μεριές για την αποτροπή ενός δεύτερου ιμπεριαλιστικού πολέμου για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, αναγνωρίζοντας τον άμεσο κίνδυνο του φασιστικού-ιμπεριαλιστικού άξονα.

Η τρίτη Διεθνής, και μέχρι την εμπλοκή της ΕΣΣΔ στον πόλεμο που έγινε το καλοκαίρι του 41, είχε ορίσει σωστά τα καθήκοντα για τους κομμουνιστές των άλλων χωρών ως την πάλη για να μην γίνουν ουρά του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού συνασπισμού, θέτοντας ωστόσο σαν πρωταρχικό καθήκον την συμμετοχή των κομμουνιστών στην αντίσταση απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατοχής και υποδούλωσης των εξαρτημένων-αδύναμων κρατών από τις δυνάμεις του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού άξονα.

Η επίθεση της ναζιστικής-ιμπεριαλιστικής Γερμανίας στην ΕΣΣΔ και η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο, αντικειμενικά μετέτρεψε τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο σε αντιφασιστικό, ορίζοντας ως τον κυρίαρχο εχθρό τον φασιστικό-ιμπεριαλιστικό άξονα μέσα από την συγκρότηση της αντιχιτλερικής Συμμαχίας.

Η Σοβιετική Ένωση, μέσα από την σταθερή προσπάθεια της για ειρήνη, όπως και τις διάφορες συμφωνίες που σύναψε, κατόρθωσε τόσο να προετοιμαστεί καλύτερα για αυτή την επίθεση, όσο και τελικά να διασπάσει το στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών, κατορθώνοντας την συγκρότηση της αντιφασιστικής Συμμαχίας, με αποτέλεσμα να μην βρεθεί απομονωμένη απέναντι στον ιμπεριαλιστικό-φασιστικό άξονα είτε σε μια συνασπισμένη τελική επίθεση καταστροφής της Σοβιετικής Εξουσίας και καταλήστευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της.

Η νίκη του Κόκκινου Στρατού δεν αποτελεί ένα τυχαίο πολιτικό γεγονός. Ο Κόκκινος Στρατός αποτέλεσε γνήσιο τέκνο της τακτικής και της στρατηγικής του Κόμματος των Μπολσεβίκων υπό την καθοδήγηση του Λένιν, γέννημα θρέμμα του μαρξισμού- λενινισμού, της πολιτικής και στρατιωτικής επικράτησης της εργατιάς και της φτωχής αγροτιάς της ρωσικής κοινωνίας απέναντι στην τσαρική απολυταρχία.

Σμιλεύθηκε σαν λαϊκός στρατός πάνω στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού και συμπύκνωσε εντός του τα πιο πρωτοπόρα τμήματα της εργατιάς και της φτωχής αγροτιάς της σοσιαλιστικής κοινωνίας της ΕΣΣΔ.

Απόκτησε ταξική πείρα και στρατιωτική εμπειρία ως αμυντικός βραχίονας του Σοσιαλιστικού Κράτους τόσο απέναντι στην αντεπανάσταση των λευκοφρουρών όσο και απέναντι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των 16 κρατών.

Η Σοβιετική Ένωση, το ΚΚΣΕ και ο Κόκκινος Στρατός που τέθηκε υπό την καθοδήγησή του δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να σταθεί νικηφόρος απέναντι στο γερμανικό ιμπεριαλισμό- ναζισμό αν δεν πληρούνταν συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές προϋποθέσεις.

Η οικονομική πολιτική που εφάρμοσε το ΚΚΣΕ υπό την καθοδήγηση του Στάλιν μέσα στα Σοβιέτ και στα Κολχόζ και γενικότερα στην ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα για τον Σοβιετικό λαό.

Από την μία μεριά γεύτηκε την ανωτερότητα της σοσιαλιστικής παραγωγής που έκρινε σε μεγάλο βαθμό την νικηφόρα έκβαση της ένοπλης αναμέτρησης και από την άλλη μεριά ο Σοβιετικός λαός ήταν αποφασισμένος να αγωνιστεί μέχρις εσχάτων για να υπερασπιστεί την Σοσιαλιστική πατρίδα, το πρώτο Κράτος των Εργατών από την επίθεση του γερμανικού ιμπεριαλισμού- ναζισμού.

Οι μεγαλειώδεις αντιστασιακές μάχες του Κιέβου, του Λένινγρκαντ, της Μόσχας, του Στάλινγκραντ, αλλά και οι απελευθερωτικές μάχες του Κουρσκ, της Μπρατισλάβα, του Μινσκ και δεκάδων άλλων πόλεων στις οποίες οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης μέτρησαν εκατόμβες νεκρών για την ελευθερία, το αποδεικνύουν περίτρανα. Δεν πρέπει να λησμονούμε πως εκατοντάδες χιλιάδες μαχητές των λαϊκών στρατών της Πολωνίας, της Λευκορωσίας, της Βαλτικής, της Τσεχοσλοβακίας, υπηρέτησαν αυτοβούλως στις δυνάμεις του Κόκκινου Στρατού ως και τις τελευταίες μέρες της μάχης του Βερολίνου.

Κομβικό παράγοντα νίκης αποτελεί η γνώση και αξιοποίηση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η συγκρότηση του φασιστικού-ιμπεριαλιστικού άξονα, οι συνθήκες ειρήνης και η πλατιά πολιτική αποτροπής του ιμπεριαλιστικού πολέμου, που έκαναν απτό και κατανοητό το καθήκον σε Βιομηχανικό-Οικονομικό αλλά και πολιτικό-ιδεολογικό επίπεδο της προετοιμασίας του Σοβιετικού Λαού και του Κόκκινου Στρατού για να σταθούν νικηφόροι και να περιφρουρήσουν την σοσιαλιστική πατρίδα της παγκόσμιας εργατικής τάξης.

Τέλος, η διεθνιστική αλληλεγγύη όπως εκφράστηκε με την ένοπλη πάλη των ευρωπαϊκών και των Βαλκανικών αντάρτικων, έπαιξε κομβικό ρόλο στο χτύπημα της ιμπεριαλιστικής- ναζιστικής πολεμικής μηχανής, χτυπώντας τον κυρίαρχο εχθρό-αποσταθεροποιητή της Σοσιαλιστικής Εξουσίας σε υλικοτεχνικό επίπεδο, διαμορφώνοντας τους όρους για το άλμα στον ουρανό των λαών έπειτα από την ήττα του φασιστικού-ιμπεριαλιστικού άξονα.

Ως κομμάτι του κομμουνιστικού- λαϊκού κινήματος, που μελετάμε την ιστορία σε επίπεδο διεθνές και εγχώριο από την σκοπιά της πάλης των τάξεων, εκτιμούμε πως υπάρχει ουσιαστική σύνδεση στον αγώνα του λαού μας για λευτεριά, ανεξαρτησία και λαοκρατία με την πάλη του Σοβιετικού λαού που οδήγησε στην νικηφόρα 9η Μάη.

Η εποχή του ΚΚΕ με τον Νίκο Ζαχαριάδη τιμονιέρη αποτελούν την περίοδο που το ΚΚΕ εγγράφηκε στην συνείδηση του λαού ως Κόμμα επαναστατικό, ως Κόμμα καθοδηγητής της εργατικής τάξης, του λαού, της μικρομεσσαίας αγροτιάς και της νεολαίας.

Η ήττα του λικβινταρισμού και του σεχταρισμού που ήρθε σαν επιστέγασμα της νέας ηγεσίας, η διάλυση του φραξιονισμού και η νέα μελέτη της πραγματικότητας, του εξαρτημένου χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού, των φεουδαρχικών υπολειμμάτων και του χαρακτήρα της επανάστασης, έβγαλαν το ΚΚΕ από τον δρόμο μιας «ούλτρα αντικαπιταλιστικής» πολιτικής και το επανέφεραν στο δρόμο της συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης.

Η ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και η πρωτοπόρα δράση του μέσα στις μάζες, η αποκοπή της επιρροής των εργατικών μαζών από τον «ουλτρα αντικαπιταλισμό» και τον μικροαστισμό, η φλογερή στάση των μελών του Κόμματος μπροστά στην φασιστική δικτατορία του Μεταξά στερέωσαν την επιρροή του ΚΚΕ στις πλατιές μάζες, έστρωσαν το έδαφος για να μεγαλουργήσει το επόμενο διάστημα.

Η φασιστική- ιμπεριαλιστική- καταχτητική εισβολή της Ιταλίας- του κυρίαρχου εχθρικού άξονα και ιμπεριαλιστικού συνασπισμού για την ανθρωπότητα, βρήκε το ΚΚΕ σε άσχημη οργανωτική και πολιτική κατάσταση, με τον κατασταλτικό μηχανισμό να το έχει χτυπήσει επανειλημμένα.

Το γράμμα του Ζαχαριάδη, που αντιλήφθηκε τον χαρακτήρα του πολέμου, και την αναγκαιότητα οι κομμουνιστές και ο λαός να αντισταθούν στην φασιστική-ιμπεριαλιστική-καταχτητική εισβολή της Ιταλίας ήταν η σπίθα για την φλόγα της μετέπειτα αντίστασης.

Η κατοχή της Ελλάδας από τον Γερμανικό-ιμπεριαλισμό Ναζισμό βρήκε το ΚΚΕ έτοιμο και με την γραμμή των Μετώπων, μέσα από την συμβολή της Γ΄ Διεθνούς, αποτέλεσε την κυρίαρχη και πρωταγωνιστική δύναμη για την οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού- αντιφασιστικού αγώνα.

ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΟΠΛΑ , ΕΘΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ο εργαζόμενος λαός και η φτωχολογιά οργανώθηκαν πλατιά στις μετωπικές οργανώσεις πάλης του εργαζόμενου λαού οικοδομώντας ένα γιγάντιο λαϊκό στρατό, ένα πλατύ Εθνικο Απελευθερωτικό Μέτωπο με μια οργάνωση νεολαίας που συσπείρωσε την μεγάλη πλειοψηφία, μηχανισμούς απάντησης στην επισιτιστική κρίση, με την ΟΠΛΑ να μετατρέπεται στο τιμωρό χέρι του λαού απέναντι στην κτηνώδικη- δολοφονική βία του γερμανικού-ιμπεριαλισμού ναζισμού και των ντόπιων λακέδων του.

Αυτό το έπος, δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αν δεν υπήρχε σαν κεντρικός αιμοδότης του το ΚΚΕ, αν δεν υπήρχε η γραμμή και η κατεύθυνση της Γ’ Διεθνούς.

***