Μπορεί να έχουν την σημασία τους τί λένε και τι γράφουν κάποια αστοί πολιτικοί όταν βρεθούν στο περιθώριο της δρώσας πολιτικής, αλλά μόνο σε θεωρητικό επίπεδο με μηδέν πρακτική αξία. Κλασικό παράδειγμα ότι τώρα και με αφορμή τον θάνατο του Κώστα Σημίτη, ήρθαν στην επιφάνεια οι σχετικές αναφορές που υπάρχουν στο βιβλίο «Ήθος στην Πολιτική» του Γιώργου Σούρλα, οι οποίες αναφέρονται στα πεπραγμένα της κυβέρνησης Σημίτη.

Αντιγράφουμε από το πόνημα ((σελίδα 234) του πρώην υπουργού Υγείας και πρώην γενικού γραμματέα διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων:

Βρισκόμαστε τον Νοέμβριο του 1996, έναν περίπου χρόνο (παρά δύο μήνες) από την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Κώστα Σημίτη. Στην Βουλή συζητείται νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών δια του οποίου, τύποις και ουσία, απαλλάσσονται προστίμων και φορολογητέας ύλης οι έχοντες και κατέχοντες. Χειρότερα. Όσοι έχουν στο παρελθόν πιαστεί στη «φάκα» της Εφορίας , όλοι αυτοί που κλήθηκαν να πληρώσουν πρόστιμα λόγω αποδεδειγμένης φοροδιαφυγής απαλλάσσονται και …. επιβραβεύονται.

Ο Δημήτρης Τσοβόλας, επικεφαλής του ΔΙΚΚΗ τότε εκλιπαρεί από το βήμα της Βουλής τους επικεφαλείς του αρμόδιου Υπουργείου. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Ένα εικοσιτετράωρο πριν από την έναρξη της συζήτησης στη Βουλή, το σύνολο σχεδόν του Τύπου, όλων των τάσεων, παρατάξεων και πολιτικών φυλών καταγράφουν το όργιο φοροδιαφυγής με ονόματα και διευθύνσεις, όπως με χειρουργική ακρίβεια επισημαίνει στο βιβλίο του ο Γιώργος Σούρλας.

Θεωρητικά κυβερνά το ΠΑΣΟΚ. Πρακτικά κυβερνά ο «Εκσυγχρονισμός». Στην πραγματικότητα κυβερνά μία νέα άποψη αναθεωρητικής Σοσιαλδημοκρατίας, γερμανικής εκδοχής. Οι έχοντες και κατέχοντες πρέπει να προστατευτούν. Οι μη έχοντες και τίποτε κατέχοντες οφείλουν να πληρώνουν.

Το έγκλημα διαρκείας και η χαμένη τιμή της Σοφοκλέους

Στην σελίδα 195 του βιβλίου «Ήθος στην Πολιτική» του Γιώργου Σούρλα, επί πολλά χρόνια βουλευτή και αντιπροέδρου της Βουλής, αρχίζει η εξιστόρηση της μεγάλης περιπέτειας του Χρηματιστηρίου. Μίας περιπέτειας η οποία νομιμοποίησε την αθλιότητα στον δημόσιο βίο της χώρας. Παράσιτα παρασημοφορήθηκαν, απατεώνες επιβραβεύτηκαν, τα Ταμεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων λεηλατήθηκαν, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες εξαπατήθηκαν, άλλες τόσες έχασαν το βιός τους.

Στις 2 Ιουνίου 1999 ο Γιάννος Παπαντωνίου, εκ των υστέρων φυλακισθείς «Τσάρος της Οικονομίας» δηλώνει με θρασύτητα : «Το Χρηματιστήριο πάει κανόνι. Και ότι και να λένε…  ψηφίζει ΠΑΣΟΚ. Η Ελλάδα το καλοκαίρι θα έχει ένα Χρηματιστήριο που θα το ζηλεύουν πολλά άλλα διεθνή Χρηματιστήρια».

Τον Σεπτέμβριο του 1999 ο «Τσάρος» επιμένει με την πασίγνωστη πλέον δήλωση του «Το Χρηματιστήριο εξακολουθεί να αντανακλά την δύναμη της Ελληνικής Οικονομίας».

Η συνέχεια είναι γνωστή. Υπό την πλήρη κάλυψη του πολιτικού του προϊσταμένου, του Κώστα Σημίτη ο Γιάννος Παπαντωνίου εκτελεί το «Deal» της αναδιανομής του πλούτου στην χώρα. Σε όλα τα επίπεδα. Όπως συνηθίζεται, την πλήρωσαν όλοι όσοι «δάγκωσαν το δόλωμα» που ήταν πολύ καλά πακεταρισμένο. Δηλαδή, όλοι όσοι δεν γνώριζαν το τι ακριβώς συνέβαινε πίσω από τις κουίντες. Δηλαδή, οι αδύναμοι που σημαίνει οι περισσότεροι. Ήταν η περίοδος της «συλλογικής αφαίμαξης». Αυτά για να θυμόμαστε.

Τις παραπάνω αναφορές, από το βιβλίο του στελέχους της Ν.Δ, τις συναντήσαμε σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας zougla. Αυτό ήταν το ερέθισμα και μας έφερε στην μνήμη ένα άλλο γεγονός που έχουμε παραθέσει στην ιστοσελίδα μας. Ηταν πριν 6 χρόνια περίπου όταν ο Γιώργος Σούρλας κάνει μια συγκλονιστική καταγγελία που αφορά την περίοδο που ήταν υπουργός Υγείας.

Όπως τόνισε, φαρμακευτική εταιρεία, επιχείρησε να τον δωροδοκήσει, την περίοδο που ήταν υπουργός Υγείας, προτείνοντας του 500 εκατ. δραχμές, προκειμένου να εισάγει στην αγορά εμβόλια τελευταίας γενιάς.

«Έτυχε μια φορά, να μου προτείνουν να εντάξω στο πρόγραμμά μου για ηπατίτιδα Β εμβόλια, προηγμένης γενιάς, με μια έμμεση παρότρυνση να πάρω 500 εκατομμύρια».

Μάλιστα, όπως υποστηρίζει, εκπρόσωπος της εταιρείας του είπε πως θα φαινόταν ότι επιτελεί και κοινωνικό έργο.

Κι όμως, όσο απίστευτο και να φαίνεται αυτή η συγκλονιστική καταγγελία πέρασε στα … αζήτητα. Κανένα πρωτοσέλιδο εφημερίδας δεν ασχολήθηκε μαζί της, κανένας εισαγγελέας δεν κάλεσε τον Γ. Σούρλα για να κατονομάσει την φαρμακευτική εταιρεία που επιχείρησε να τον δωροδοκήσει, ούτε και ο ίδιος αισθάνθηκε ότι είχε υποχρέωση να την κατονομάσει. Του αρκούσε που έχτιζε την υστεροφημία του.

Ετσι, δουλεύει το σύστημα βλέπεται …