Γράφει ο mitsos175
Τι είναι κάθε κατασκεύασμα του ανθρώπου; Συνήθως εργαλείο που τον βοηθά, ή (σε λάθος χέρια) καταστρέφει. Από το κατασκεύασμα που λέγεται Θεός, από το παλαιολιθικό μαχαίρι ως τον υπερσύγχρονο πύραυλο, οι άνθρωποι κατασκευάζουμε συνέχεια κάθε λογίς εργαλεία.
Το διαδίκτυο λοιπόν είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο. Όπως ο κινηματογράφος παλαιότερα, ή η τηλεόραση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο, την αποχαύνωση, ή την αφύπνιση των λαών.
Ο σύντροφος Νίκος μιλά για κοινωνικοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, πράγμα που είναι πολύ καλή ιδέα. Δε χρειάζεται καν να γίνει Επανάσταση στις ΗΠΑ, μπορούν οι Κομμουνιστές σε όλο κόσμο να συνεννοηθούμε και να κάνουμε τις δικές μας αντίστοιχες πλατφόρμες. Ένα κομμουνιστικό twitter πχ, που θα κάθε φασίστας θα «τρώει πόρτα». Εκεί μπορούμε να ανταλλάξουμε απόψεις, ειδήσεις, κλπ.
Έχουμε την τεχνογνωσία; Φυσικά! Τα υπόλοιπα; Λοιπόν αυτό εξαρτάται από τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Τι είναι διατεθειμένα να δώσουν. Προς το παρόν οι Κομμουνιστές μια χαρά χρησιμοποιούμε τα μέσα δικτύωσης των καπιταλιστών. Αργότερα όμως, καθώς ο έλεγχος θα γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός, θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το δικό μας χώρο μέσα στο διαδίκτυο, μια «ψηφιακή Σοβιετική Ένωση».
Το άρθρο του συντρόφου είναι πολύ καλό, θα έλεγα προφητικό. Δε νομίζω επίσης πως χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα. Μην ξεχνάμε πως η εκμετάλλευση των εργαζόμενων υπάρχει στον καπιταλισμό και πως το μεγαλύτερο μέρος του κόστους είναι κέρδη των καπιταλιστών. Στο μέλλον λοιπόν θα χρειαστεί να γίνει αυτό ακριβώς που προτείνουν οι σύντροφοι.
Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη πως η Επανάσταση αφορά τον πραγματικό κόσμο. Πως δεν μπορεί να θεωρείς επανάσταση απλά like στο ΚΚΕ ή κάποιο άλλο Αριστερό κόμμα. Το διαδίκτυο θα έχει υποβοηθητικό ρόλο στην οργάνωση και την ενημέρωση. Δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα από μόνο του, αν δεν αποφασίσουμε να ξεσηκωθούμε εμείς, κι όχι κάποιο δικό μας «avatar».
Έχοντας λοιπόν αυτά υπόψη δεν ανησυχώ ό,τι κι αν κάνουν οι φασίστες ή τα πάμπλουτα αφεντικά τους. Άλλωστε όλες αυτές οι πλατφόρμες έχουν ανάγκη τον κόσμο. Το αν θα πετύχει λοιπόν ή όχι ένα τέτοιο εγχείρημα, εξαρτάται από τον αριθμό αυτών που το χρησιμοποιούν. Πιστεύω πως ο κόσμος διψάει να μάθει την αλήθεια, για εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης. Οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν για να ωριμάσουν οι συνθήκες.
Για την ακρίβεια του πράγματος, την ίδια αυτή τη διατύπωση της ανάγκης “άμεσης κοινωνικοποίησης του διαδικτύου” μου τη διατύπωσε χτες ο σύντροφος εκείνος από τη Σκιάθο, που σας αναφέρω στο άρθρο, και του οποίου τη γνώμη σας την παραθέτω σε δύο ακριβή αποσπάσματα από τη συζήτησή μας. Δεν πρόκειται δηλαδή εδώ για λογοτεχνική πλοκή ή για κάποια σκηνοθεσία, ώστε να προβάλω τις δικές μου τις ιδέες. Πρόκειται εδώ για πραγματικό πρόσωπο και για πραγματική συζήτηση, που με προβλημάτισε έντονα και που έγινε η αφορμή για το κείμενο αυτό που έγραψα και που διαβάσατε. Συμφωνώ απολύτως ότι επαναστατική δράση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι τα διάφορα …like αδρανών κατά τα λοιπά αναγνωστών κάτω από διαδικτυακά δημοσιεύματα. Ούτε βέβαια αυτά συνιστούν την κοινωνικοποίηση. Εγώ λοιπόν σε σχέση με όλο αυτό το θέμα, περισσότερο έχω στο νου μου ότι το αίτημα της κοινωνικοποίησης στις σημερινές συνθήκες επιβάλλεται να προπαγανδιστεί από μάς μαζικά και να δειχτεί ως απόλυτη ανάγκη της εργατικής τάξης όλου του κόσμου,για το μέλλον της. Να λειτουργήσει, δηλαδή,το αίτημα, όπως γράφω σαν ένας σύγχρονος Διαφωτισμός κι ως ένα έναυσμα ταυτόχρονα για μαζική πολιτική δράση κι οργάνωση της εργατικής τάξης και των λαών στο δρόμο της επανάστασης. Ενώ σε συνθήκες που θα έχουμε ξανά στον κόσμο νικηφόρες επαναστάσεις και μια σειρά από νέες χώρες οικοδόμησης του σοσιαλισμού, τότε θα υπάρξει η στέρεη υλική βάση και η δύναμη για να επιχειρηθεί το μεγάλο αυτό άλμα κοινωνικοποίησης σε διεθνή πια κλίμακα και διαστάσεις. Πάντως βήματα μπορούν να γίνουν από τώρα. Τα πρώτα, αλλά αποφασιστικά βήματα.