“Διαβαθμίσεις” στο “εθνικό πένθος” – Τέσσερις μέρες για τον Σημίτη, (που πέθανε σαν σήμερα πριν ένα χρόνο), τρεις για τους 57 δολοφονημένους στα Τέμπη.

Πριν έναν χρόνο, σαν σήμερα σύντροφος είχε κάνει μια σύντομη αναφορά στην πολιτική του διαδρομή του Κώστα Σημίτη με αφορμή τον θάνατό του. Αξίζει να την διαβάσετε.

Ο Σημίτης υπήρξε ο πιο «ιδανικός» εκπρόσωπος, ως πρωθυπουργός, ενός κομπραδόρικου, παρασιτικού καπιταλισμού — όπως θα τον όριζε και ο Νίκος Ζαχαριάδης.

Ας σταθούμε όμως σε ορισμένες «λεπτομέρειες».

Το λεγόμενο «εθνικό πένθος» είναι ένας θεσμικός όρος. Περιγράφει την επίσημη, κρατικά κηρυγμένη έκφραση θλίψης για ένα δυστυχές γεγονός. Στην περίπτωση του θανάτου του Κώστα Σημίτη, η κυβέρνηση αποφάσισε τετραήμερο εθνικό πένθος. Η κηδεία του έγινε με δημόσια δαπάνη και του αποδόθηκαν τιμές εν ενεργεία Πρωθυπουργού.

Μάλιστα.

Υπάρχει όμως και η σύγκριση.

Στο κρατικό έγκλημα της μαζικής δολοφονίας στα Τέμπη, η κοινωνία βυθίστηκε σε ανείπωτη θλίψη. Μανάδες και πατεράδες, γιαγιάδες και παππούδες, άνθρωποι που ξέρουν τι σημαίνει άδικη απώλεια, είδαν στα δολοφονημένα παιδιά τα δικά τους παιδιά και εγγόνια. Συγκλονίστηκε μια ολόκληρη γενιά που είδε συνομηλίκους της να θυσιάζονται στον βωμό της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας.

Κι όμως, το «εθνικό πένθος» έχει διαβαθμίσεις.

Για το κρατικό έγκλημα με 57 νεκρούς, η κυβέρνηση των «αρίστων» έκρινε ότι αρκούν τρεις ημέρες.

Για τον Σημίτη, τέσσερις.

Η κηδεία του αστού πολιτικού γίνεται «δημοσία δαπάνη».

Την ίδια ώρα, χαροκαμένοι γονείς αναζητούν ακόμη τα οστά των παιδιών τους.

Στη νεκρώσιμη ακολουθία του «τροχονόμου της μίζας» –όπως έχει καταγραφεί στην πολιτική πιάτσα ο Σημίτης– αποδόθηκαν τιμές εν ενεργεία Πρωθυπουργού.

Στους συγγενείς των δολοφονημένων στα Τέμπη θεωρήθηκε πολυτέλεια ακόμη και ένα συλλυπητήριο τηλεγράφημα από την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Ναι, «λαϊκίζω».

Αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να εκφραστεί η οργή απέναντι στο σημερινό υπηρετικό πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης. Απέναντι σε μια δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα, που ακόμα και στον θάνατο βάζει “διαβαθμίσεις”.

Το λεγόμενο “εθνικό πένθος” είναι όρος που περιγράφει την ένδειξη πένθους που προέρχεται από την θλίψη και λύπη για κάποιο δυστυχές γεγονός και κηρύσσεται επισήμως από τις κυβερνήσεις κρατών. Στην περίπτωση του θανάτου του Κώστα Σημίτη η κυβέρνηση αποφάσισε την κήρυξη τετραήμερου εθνικού πένθους ενώ η κηδεία του έγινε δημόσια δαπάνη και θα αποδόθηκαν τιμές εν ενεργεία Πρωθυπουργού.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *