Τζαβέλλας, Predator και συγκάλυψη: Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις

Η σιωπή των «θεματοφυλάκων» της Δικαιοσύνης γίνεται πλέον εκκωφαντική. Η ίδια η Ένωση Εισαγγελέων, που πριν λίγες μέρες εξεγέρθηκε θεσμικά απέναντι στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας επειδή τόλμησε να ζητήσει την παραίτηση του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, σήμερα μοιάζει να έχει καταπιεί τη γλώσσα της. Τότε μιλούσαν για «ανεπίτρεπτη παρέμβαση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης» και για «θεσμική εκτροπή». Τώρα που έρχονται στο φως στοιχεία τα οποία αγγίζουν ευθέως ζητήματα κρατικής ασφάλειας, δεν βρίσκουν ούτε μία λέξη να πουν.

Κι όμως, οι αποκαλύψεις είναι συγκλονιστικές.

Όπως αποκάλυψε χθες, Πέμπτη 7 Μάη 2026, η ιστοσελίδα «Δικαστικό Ρεπορτάζ», ο Χρήστος Σπίρτζης κατέθεσε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου τρία απόρρητα emails που βρίσκονταν στο κινητό του την περίοδο που είχε τεθεί υπό παράνομη παρακολούθηση μέσω Predator.

Το περιεχόμενο των μηνυμάτων δεν αφήνει κανένα περιθώριο υποβάθμισης της υπόθεσης. Πρόκειται για κρίσιμα κρατικά έγγραφα και επικοινωνίες που αφορούσαν:

➤ τη διαπραγμάτευση με την Κομισιόν για τον νόμο της Αεροπορίας το 2016,
➤ τη δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου με αναλυτικούς πίνακες παραδοτέων,
➤ καθώς και απόρρητο τηλεγράφημα της ελληνικής πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι για αεροπορικές συνδέσεις.

Εδώ δεν μιλάμε πλέον απλώς για παραβίαση προσωπικών δεδομένων ή για ένα ακόμα «σκάνδαλο υποκλοπών». Εδώ μιλάμε για πιθανή κατασκοπεία εις βάρος του ίδιου του ελληνικού κράτους. Κι αν αυτά τα στοιχεία πέρασαν σε ξένα ή ανεξέλεγκτα κέντρα, τότε η υπόθεση αποκτά χαρακτήρα μείζονος εθνικού κινδύνου.

Ο Σπίρτζης ζητά πλέον την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, αλλά και την εξαίρεση του ίδιου του Τζαβέλλα από την υπόθεση.

Και απέναντι σε όλα αυτά; Σιωπή.

Τα συνδικαλιστικά όργανα δικαστών και εισαγγελέων, που κατά τα άλλα εμφανίζονται λαλίστατα όταν θεωρούν ότι «προσβάλλεται το κύρος της Δικαιοσύνης», τώρα επιλέγουν την αφωνία. Δεν αισθάνονται την ανάγκη ούτε να τοποθετηθούν, ούτε να απαιτήσουν πλήρη διερεύνηση, ούτε να απαντήσουν στο αυτονόητο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν μια υπόθεση τέτοιου μεγέθους να οδηγείται στο αρχείο;

Τα όσα καταγγέλλει ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές αποκτούν πλέον ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Όταν δηλώνει ότι «η πράξη του Εισαγγελέα Κ. Τζαβέλλα αποτελεί πρόκληση για όλο τον νομικό κόσμο και ακραία πράξη συγκάλυψης», δεν μιλά πολιτικά. Μιλά με βάση συγκεκριμένα στοιχεία και γεγονότα που συνεχώς πληθαίνουν.

Ο Κεσσές επισημαίνει ειδικά και την υπόθεση του Αιμίλιου Κοσμίδη, της προπληρωμένης κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για την αγορά παγιδευμένων μηνυμάτων Predator και της επίμονης εισαγγελικής προστασίας που –όπως καταγγέλλεται– συνεχίζει να απολαμβάνει. Παρά τα νέα δεδομένα που ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια της δίκης –η έκδοση της κάρτας το 2020, η άμεση ενεργοποίησή της και η επαναλαμβανόμενη χρήση της– ο Τζαβέλλας εξακολουθεί να καλύπτει τον Κοσμίδη, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για τα πραγματικά κίνητρα αυτής της στάσης.

Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι βαθιά θεσμικό. Και όσο οι κορυφές της Δικαιοσύνης επιλέγουν τη συγκάλυψη αντί της κάθαρσης, τόσο θα ενισχύεται στην κοινωνία η πεποίθηση ότι η «ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης» χρησιμοποιείται ως ασπίδα ατιμωρησίας και όχι ως εγγύηση δημοκρατίας.

Ολόκληρο το ποστ του Ζαχαρία Κεσσέ:

Η πράξη του Εισαγγελέα Κ. Τζαβέλλα είναι πρόκληση για όλο το νομικό κόσμο και αποτελεί ακραία πράξη συγκάλυψης. Απόδειξη αυτού αποτελεί η επιλογή του Εισαγγελέα να προστατεύσει τον Αιμίλιο Κοσμίδη, του οποίου η προπληρωμένη κάρτα χρησιμοποιήθηκε για την αγορά των μηνυμάτων παγίδευσης με το λογισμικό Predator

✔Θυμίζω ότι ο Κοσμίδης είχε καταθέσει ότι είχε προμηθευτεί την κάρτα το 2010 και δεν την ενεργοποίησε ούτε χρησιμοποίησε ποτέ. Ισχυρίστηκε ότι κάποτε κάποιος την αφαίρεσε από το σπίτι του χωρίς να ξέρει πότε ακριβώς και χωρίς να κάνει δήλωση απώλειας

✔Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο ζήτησε κατά την διάρκεια τη δίκης την αναλυτική κίνηση του λογαριασμού της κάρτας και όλα τα έγγραφα της από την Εθνική Τράπεζα, κάτι που είχαν παραλείψει οι Εισαγγελείς Ζήσης και Αδειλίνη κατά την προκαταρκτική έρευνα.

✔Η Εθνική Τράπεζα στις 22.1.2026 έδωσε όλα τα στοιχεία και αποδείχτηκε ότι η κάρτα εκδόθηκε στις 2.6.2020 και όχι το 2010. Επίσης παραδόθηκε αυθημερόν στον Κοσμίδη μαζί με τους κωδικούς ενεργοποίησης. Παράλληλα αποδείχτηκε ότι την ίδια ημέρα δηλαδή στις 2.6.2020 ενεργοποιήθηκε με καταχώρηση του pin από το κινητό του τηλέφωνο και χρησιμοποιήθηκε μέσα σε λίγα λεπτά με αγορά μηνυμάτων παγίδευσης.

✔Παράλληλα η κίνηση του λογαριασμού έδειξε ότι χρησιμοποιήθηκε δεκάδες φορές μέχρι και την 16.12.2021, οπότε και η Google Threat Analysis Group αποκάλυψε την ύπαρξη του Predator, οδηγώντας την εταιρία να αποξηλώσει όλο τον εξοπλισμό της από την Ελλάδα.

✔Ο Κοσμίδης μέχρι και σήμερα δεν έχει δηλώσει απώλεια της κάρτας, δεν ζήτησε ποτέ να παραλάβει την κίνηση της κάρτας από την τράπεζα, δεν έκανε μήνυση κατά όσων την χρησιμοποίησαν και κατέθεσε μήνυση μόνο κατά του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη για δυσφήμηση.

✔ Παρά τα ανωτέρω νέα συντριπτικά στοιχεία που αποτυπώθηκαν στη δικαστική απόφαση ο κ. Τζαβέλλας έκρινε ότι και πάλι δεν προκύπτει ποιος χρησιμοποίησε την κάρτα του Κοσμίδη.

✔ Με λίγα λόγια έκρινε ότι ο Κοσμίδης μπορεί να παρέλαβε την κάρτα στις 2.6.2021, να την ενεργοποίησε αυθημερόν ο ίδιος και εν τελει μετά από λίγες ώρες να χρεώθηκε με αγορά παγιδευμένων μηνυμάτων αλλά δεν το έκανε αυτός αλλά κάποιος άλλος και με κάποιον μαγικό τρόπο όχι μόνο δεν το κατάλαβε ο Κοσμίδης αλλά φρόντισε να προστατεύσει τον άγνωστο δράστη ψευδόμενος μέχρι και σήμερα.

Με την εισαγγελική διάταξη ο κ. Τζαβέλλας κινήθηκε πέρα από τα όρια της κοινής λογικής, αδιαφόρησε για αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία και λειτούργησε με τέτοιο τρόπο που ούτε οι συνήγοροι των κατηγορούμενων δεν θα είχαν τολμήσει.

Επισυνάπτω το απόσπασμα της δικαστικής απόφασης με τις αντίστοιχες διαπιστώσεις, την κίνηση της κάρτας και τα έγγραφα της Εθνικής Τράπεζας.

Υ.Γ. Σήμερα 8.5.2026 που έχει προγραμματισθεί η επίσκεψη στον Άρειο Πάγο των νέων δόκιμων δικαστών φαντάζομαι ότι θα αυτοεξαιρεθεί από την υποδοχή τους για να μην κληθεί να απαντήσει στα λυμένα ζητήματα των άρθρων 14 και 15 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας περί εξαίρεσης των δικαστικών λειτουργών, που ο ίδιος απροκάλυπτα παραβίασε. Εκτός αν θέλει να παρουσιαστεί ως παράδειγμα προς αποφυγή.