Παρατράβηξε το καραγκιοζλίκι περί «ηλεκτρονικού διαλόγου», «διαδικτυακής κοινωνικής διαβούλευσης» και όλα αυτά τα ωραία και «πρωτοποριακά» που προωθεί το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης.
Παραθέσουμε δυο σημερινά δημοσιεύματα από εφημερίδες που κινούνται σε διαμετρικά αντίθετες πολιτικές κατευθύνσεις, μήπως και καταλάβουν τα κυβερνητικά επικοινωνιακά τζιμάνια ότι δεν απευθύνονται σε λωτοφάγους:
«Είναι απορίας άξιον γιατί χρειάσθηκαν δυόμισι μήνες και μια περίπλοκη διαδικασία στο Διαδίκτυο για να καταλήξει τελικά η κυβέρνηση στον διορισμό βετεράνων του κόμματος σε κρίσιμες θέσεις Γενικών Γραμματέων. Η πρωτότυπη διαδικασία θεσμοθετήθηκε, υποτίθεται, για να προσελκύσει νέο αίμα στην πολιτική και τη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού.
Δυστυχώς, όμως, κατέληξε στην ανακύκλωση κομματικών στελεχών και αποτυχημένων πολιτευτών».
«Ξεκομμένος πέρα για πέρα όχι μόνον από την πραγματικότητα των λαϊκών στρωμάτων αλλά ακόμη και από αυτό το επίπεδο της κοινωνικής αντίληψης αποδείχνεται ο «κοινωνικός διάλογος» που στήνει η κυβέρνηση γύρω από τις προτεραιότητες της πολιτικής της και των κυοφορούμενων σαρωτικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι επικοινωνιολόγοι της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ μετέρχονται και μέσω διαδικτύου όλες τις δυνατότητες χειραγώγησης.
Κατ’ αρχήν οι “ερωτήσεις” – κάθε άλλο παρά αθώες ή φιλολογικού τύπου – έρχονται να «διαμορφώσουν» το γενικό πλαίσιο των απαντήσεων. Στη συνέχεια πιάνουν δουλειά οι διαχειριστές του συστήματος “πληροφόρησης” κόβοντας ό,τι οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι εκτός πλαισίου. Στα “κομμένα” δεν είναι μόνον τα …γαλλικά που τους απευθύνουν κατά χιλιάδες οι χρήστες του διαδικτύου, κατηγορία, που όπως μαθαίνουμε, είναι από τους πρωταγωνιστές σε απαντήσεις, για ζητήματα όπως οι “αλλαγές” στο φορολογικό. Στα κομμένα είναι και οτιδήποτε άλλο κριθεί ότι μπορεί και να τους χαλάσει τη σούπα. Το κύριο όμως είναι η απόλυτα προφανής «απουσία» της συντριπτικά μεγαλύτερης μάζας του πληθυσμού, που για τον ένα ή τον άλλο λόγο, τους έχει γυρίσει την πλάτη. Είναι απόλυτο δικαίωμα της κυβέρνησης και οποιουδήποτε άλλου να συνδιαλέγεται κατά τον τρόπο και με τους όρους που επιθυμεί ή που συνδιαμορφώνονται από την εξέλιξη των πραγμάτων.
Απάτη είναι να παρουσιάζεται ο “διάλογος” και οι απαντήσεις στο διαδίκτυο με τη μορφή “κοινωνικής αντίληψης” του στιλ “τι πιστεύουν οι φορολογούμενοι”. Και εν προκειμένω, με τη σειρά τους, τον πρώτο λόγο παίζουν τα αστικά μέσα ενημέρωσης (έντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος). Το “ρεπορτάζ” είναι ήδη έτοιμο και ποδηγετημένο στα χαλκεία μιας “πληροφόρησης” που έρχεται να υπηρετήσει την εφαρμοζόμενη πολιτική».
0 Comments