Σε ένα σύστημα που βασιλεύει η διαφθορά, σε ένα σύστημα που πιστεύει μόνο στον κερδώο Ερμή και σε κανέναν άλλο θεό, θα ήταν αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι άνθρωποι που έχουν εξουσία δεν χρηματίζονται.
Δεν υπάρχουν, όμως, αποδείξεις. Σωστά. Μήπως υπάρχουν, όμως, από τον πολιτικό που τα πιάνει όχι μόνο από επιχειρηματίες αλλά και από κακομοίρηδες για ένα διορισμό; Μήπως υπάρχουν για τον ασφαλίτη που εισπράττει νταβατζιλίκι από πορνεία, κωλόμπαρα και άλλα ευαγή ιδρύματα. Μήπως υπάρχουν για τον εφοριακό που κατεβάζει στο μισό το πρόστιμο και παίρνει τη μίζα του για την εξυπηρέτηση; Μήπως υπάρχουν για το γιατρό που παίρνει φακελάκι; Κάπου-κάπου πιάνεται κανένας, όμως μέσα στην κοινωνία είναι διάχυτη η πεποίθηση (που προκύπτει από γνώση και εμπειρία), ότι το «λάδωμα» απλώνεται σε πολύ μεγαλύτερη έκταση απ’ αυτή που φαίνεται.
Υπάρχουν, βέβαια, και εξαιρέσεις, ίσα-ίσα για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Πολύ σπάνια βγαίνει και καμιά ιστορία στον αφρό με «αποδείξεις και ντοκουμέντα». Όπως τώρα που ένας εφοπλιστής καταγγέλλει (με αποδεικτικά στοιχεία βίντεο και επιταγές) τον Π. Ζαχαρίου (διευθυντή του γραφείου του πρώην υπουργού Παυλίδη) για χρηματισμό ενός περίπου εκατομμυρίων ευρώ.
Καταγγέλλει επίσης ότι ο κατηγορούμενος για χρηματισμό κατονόμασε τον πρώην υπουργό Παυλίδη ως τελικό αποδέκτη των χρημάτων. Τα έχουμε γράψει αναλυτικά σε άλλο νήμα και θα είναι πλεονασμός να τα επαναλαμβάνουμε.
Τι γίνετε σ’ αυτή την περίπτωση; Μας το εξηγεί υπέροχα ο Μητρόπουλος με την γελοιογραφία του στα «ΝΕΑ».
0 Comments