Για τις εξελίξεις στην ΑΔΕΔΥ και την εκλογή προεδρείου

Jan 13, 2014 | Εργατικό Κίνημα | 0 comments

imagesΠρωτοβουλία για μια Πανελλαδική Ανεξάρτητη Ταξική Κίνηση

Με αφορμή τις εξελίξεις  στην ΑΔΕΔΥ μετά το πρόσφατο συνέδριο της,  θέλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Με το αποτέλεσμα του συνεδρίου, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο,  κατέγραψαν την αντίθεσή τους στην πολιτική και συνδικαλιστική πρακτική  της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ, στην αδυναμία της  να υπερασπιστεί απέναντι στην βάρβαρη αντεργατική πολιτική και τα μνημόνια που μας επέβαλαν  συγκυβερνήσεις ,Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε. τόσο τα εργατικά συμφέροντα, όσο και το Δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών . Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ που χρόνια τώρα συνδιοικούν και εναλλάσσονται στην ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, κινήθηκαν στα πλαίσια της αποδοχής της αστικής πολιτικής σε όλες τις εκδοχές της, σε αντίθεση με τα πραγματικά συμφέροντα των εργαζομένων. Ήταν και παραμένουν ο ιμάντας μεταβίβασης αυτής της πολιτικής στο συνδικαλιστικό κίνημα, εκφραστές του κυβερνητικού συνδικαλισμού.  Εξ αιτίας αυτής της φυσιογνωμίας τους δε θέλησαν και δε μπόρεσαν να εκφράσουν με αποτελεσματικό τρόπο τις διάθεσης και τους αγώνες των εργαζομένων, έτσι ώστε  να δημιουργηθούν εμπόδια και ρωγμές στην εφαρμοζόμενη πολιτική στην προοπτική της πλήρους ανατροπής της μαζί και των κυβερνήσεων που τις υπηρετούν.

Το αποτέλεσμα του συνεδρίου άλλαξε το συσχετισμό  δύναμης και  ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ,  έχασαν την πλειοψηφία στην ΑΔΕΔΥ,  ενώ  έβγαλε ενισχυμένες της δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς και  τις δυνάμεις  που τα χρόνια του μνημονίου διαφοροποιήθηκαν από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία.. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια πρώτη θετική εξέλιξη που δεν πρέπει να υποτιμάται από  καμία δύναμη της συνδικαλιστικής αριστεράς,  ούτε όμως να θεωρείτε ότι έγινε η μεγάλη ανατροπή. Αυτή θα είναι αποτέλεσμα βαθύτερων διεργασιών μέσα στο εργατικό κίνημα,για την αλλαγή των συνειδήσεων   στην επιδίωξη μιας νέας ταξικής ενότητας της εποχής μας, με  ταξική ανεξαρτησία του κινήματος και τη  χειραφέτηση των εργαζομένων.
Οι δυνάμεις της συνδ. Αριστεράς οφείλουν να συμβάλουν ώστε η ΑΔΕΔΥ ως τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση στην οποία συμμετέχουν, το επόμενο διάστημα  να οργανώσει και να συντονίσει των αγώνα των εργαζομένων ώστε να ανατραπεί αυτή η πολιτική, διεκδικώντας αμεσα:

. Να μην γίνουν απολύσεις, να επιστρέψουν οι εργαζόμενοι που έχουν μπει στο καθέτως της διαθεσιμότητας στην εργασία τους, να σταματήσουν τα προγράμματα υπερεκμετάλλευσης των άνεργων μέσα από τις προσλήψεις πεντάμηνης διάρκειας με μεροκάματο και όρους εργασίας εργασιακού μεσαίωνα.
. Την ανατροπή της πολιτικής των Ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης του Δημόσιου Τομέα.
. Η λειτουργία της ΑΔΕΔΥ να γίνει πιο συλλογική. Να δοθεί τέλος  σε πρακτικές παρασκηνιακών παραταξιακών συνεννοήσεων και παραγόντων. Τα όργανα που καθορίζουν την πολιτική της είναι  το Γενικό Συμβούλιο και η εκτελεστική επιτροπή.

Πιστεύουμε πως το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ  πρέπει να συγκροτηθεί από τις δυνάμεις εκείνες που θα συμφωνήσουν σε μια προγραμματική αγωνιστική κατεύθυνση. Η κάθε δύναμη που συμμετέχει στο προεδρείο, διατηρώντας την δική της συνδικαλιστική , πολιτική και φυσιογνωμία,  οφείλει με την ψήφο και τη συμμετοχή της σε αυτό, να συμβάλλει να αναδειχτεί ένα τέτοιο προεδρείο- που να  εκφράζει και την ψήφο των εργαζομένων- που κατέστησε τις δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ μειοψηφία στο προεδρείο.  Πρακτικές αναχωρητισμού και μη συμμετοχής σε ένα αγωνιστικό προεδρείο ή πολύ περισσότερο αποχής από τις ψηφοφορίες (ΠΑΜΕ), αντικειμενικά διευκολύνουν την επανεκλογή των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ  στην  προεδρεία της ΑΔΕΔΥ, γεγονός πολιτικά και συνδικαλιστικά απαράδεκτο. Χωρίς μεμψιμοιρίες και δισταγμούς, χρειάζεται να εκλεγεί προεδρείο, με βάση την δύναμη που αναλογεί σε κάθε μία από αυτές,  από τις δυνάμεις που έδωσαν δείγματα γραφής στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.  Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη που θα επαναφέρει από την πίσω πόρτα την συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε θέση οδηγού στην ΑΔΕΔΥ ή θα οδηγήσει σε φαινόμενα παράλυσης της λειτουργίας της, θα είναι αρνητική για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Η κάθε συνδικαλιστική  δύναμη που θέλει να έχει ταξική αγωνιστική αναφορά στο σ. κίνημα, θα κριθεί από τη στάση της στο ζήτημα αυτό.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Βραζιλία: Η ήττα του Μπολσονάρο, οι αντιφάσεις της Αριστεράς και η επόμενη μέρα

Η εκλογική νίκη του Λουίς Ινάσιο Λούλα στη Βραζιλία δεν ήταν ένα συνηθισμένο εκλογικό αποτέλεσμα. Ήταν μια σοβαρή πολιτική ήττα της ακροδεξιάς, μια ανατροπή που προκάλεσε ανακούφιση σε εκατομμύρια εργαζόμενους και λαϊκούς ανθρώπους, αλλά και έντονες αντιπαραθέσεις στο...

Ιστορική υπενθύμιση – Προδότες και Δοσίλογοι

Απαλλαγμένοι στη μεγάλη τους πλειοψηφία από κάθε ποινική ή διοικητική κύρωση, χάρη στην καθοριστική συμμετοχή τους στον Εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε την Απελευθέρωση, οι ταγματασφαλίτες ενσωματώθηκαν μεν στο στρατόπεδο των νικητών της δεκαετίας του ’40,...

Από τον Μπελογιάννη στα κυβερνητικά pass: Η αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε κουπόνια

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης, η κομμουνιστική ανιδιοτέλεια και η επιδοματική πολιτική της κυβέρνησης Το 1985, ο Βασίλης Ραφαηλίδης, δηλώνοντας την εκλογική του στήριξη στο ΚΚΕ, έγραφε: "Ενας θεολογίζον φιλόσοφος, ο Γκαμπριέλ Μαρσέλ, με είχε εντυπωσιάσει πάρα πολύ κάποτε. Λέει...

Η καπιταλιστική ευημερία των αριθμών και η καθημερινή γενοκτονία του λαϊκού εισοδήματος

Πίσω από τη βιτρίνα της κυβερνητικής προπαγάνδας με τις «χαρούμενες Ευθυμίες» και τα QR codes των επιδομάτων στους τοίχους του Μετρό, κρύβεται η ωμή, αμείλικτη πραγματικότητα των αριθμών που η αστική τάξη προσπαθεί επιμελώς να εξωραΐσει. Η οικονομική κατάσταση των...

Η επικοινωνιακή αθλιότητα των «pass» και η επιδοματική φιλανθρωπία της ΝΔ

Όσοι κινούνται καθημερινά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην Αθήνα, έρχονται αντιμέτωποι με ένα ακόμη επικοινωνιακό σόου της κυβέρνησης του κεφαλαίου. Οι συρμοί του Μετρό έχουν «πλημμυρίσει» από αφίσες με λαμπερά, χαμογελαστά πρόσωπα που μας ενημερώνουν για το πώς...

Λούλα, μπολσοναρισμός και Περισσός: Όταν ο δογματισμός υποκαθιστά τη λενινιστική στρατηγική

Η επιστροφή του Λούλα στην προεδρία της Βραζιλίας, με την οριακή επικράτησή του απέναντι στον ακροδεξιό μπολσοναρισμό, άνοιξε ξανά τη συζήτηση για τη στρατηγική της Αριστεράς σε διεθνές επίπεδο. Μέσα σε αυτή τη μεγάλη πολιτική σύγκρουση, η επίσημη ανάλυση του Περισσού...

Σαν σήμερα το 2009 αφήνει την στερνή της πνοή η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, αγωνίστρια, Ελλη Παππά

Σαν σήμερα το 2009, στα 89 της χρόνια έφυγε απ’ την ζωή η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, αγωνίστρια Ελλη Παππά.  Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωή της στρατευμένη στο κομμουνιστικό κίνημα –αποχώρησε από το ΚΚΕ λίγο μετά την μεταπολίτευση- αγωνιζόμενη σε πολύ...

Ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος και ο Ωρίων Αλεξάκης, οι πρώτοι Ελληνες κομμουνιστές που έπεσαν νεκροί στο επαναστατικό καθήκον (Σαν σήμερα το 1920)

Ηταν σαν σήμερα 27 Οκτώβρη όταν άνοιξε το πάνθεο των Ελλήνων κομμουνιστών ηρώων με τα ονόματα του Δημοσθένη Λιγδόπουλου απεσταλμένου του ΣΕΚΕ – και του Ελληνορώσσου Ωρίων Αλεξάκη, απεσταλμένου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς ως εκπρόσωπός της...

Αφιέρωμα: Σαν σήμερα το 1957 αφήνει την τελευταία του πνοή ο Νίκος Καζαντζάκης

“Να ‘μαστε απροσάρμοστοι να η μεγάλη αρετή μας. Να μη βολευόμαστε, να ‘μαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να ΄θεμε τα αδύνατα, σαν τους ερωτευμένους. Να ξέρουμε πως ότι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι οργανωμένη αδικία κι ότι λένε ηθική είναι η...

Μια απ’ τις πιο εγκληματικές μορφές της νεότερης ιστορίας μας, ο δωσίλογος “πρωθυπουργός”, Ιωάννης Ράλλης, πεθαίνει σαν σήμερα το 1946 και το αστικό κράτος “τιμάει” την προσφορά του.

Του Γ.Γ. Μια απ’ τις πιο “μαύρες” εγκληματικές μορφές της νεότερης ιστορίας μας, ο πατέρας του μετέπειτα αρχηγού και πρωθυπουργού της ΝΔ Γεώργιου Ράλλη, πεθαίνει σαν σήμερα 26 Οκτώβρη 1946. Ο επικεφαλής της δωσίλογης κυβέρνησης διορισμένος από της Γερμανικές κατοχικές...

Επιλεγμένα Video