Οι μισθοί και οι συντάξεις, ή πως η προπαγάνδα μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο.

Οι «ειδικοί», οι πολιτικοί και οι ξερόλες «αντικειμενικοί» «δημοσιογράφοι», «έχουν φάει τα λυσσακά τους», ειδικά τα χρόνια της κρίσης/τα χρόνια των μνημονίων, αλλά και τις προηγούμενες δεκαετίες (με τα συχνότατα προγράμματα λιτότητας, θυμάστε;), να μας πείσουν για το «μεγάλο βάρος» που αντιπροσωπεύουν οι μισθοί και οι συντάξεις για τον προϋπολογισμό του κράτους.

Το θέμα προσπαθούν να το αναλύσουν/δυϊλίσουν και να το φωτίσουν από κάθε άποψη, όπως «υπολογίζοντας» το ποσοστό των φόρων που «ρουφάνε» οι μισθοί και οι συντάξεις, το ποσοστό του συνόλου των εσόδων του προϋπολογισμού που «καταπίνουν» οι μισθοί και οι συντάξεις κ.α.

Θα συναντήσετε βέβαια και πιο σύνθετες απόψεις, όπως «στον ιδιωτικό τομέα, οι σχέσεις ρυθμίζονται απ την πραγματική οικονομία κι όχι απ το δημόσιο των Ρωμανιάδων και Μητροπουλαίων» (εννοώντας ότι κακώς οι δημόσιοι υπάλληλοι αμείβονται με υψηλότερους μισθούς) [παραλείποντας βέβαια τα προσόντα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και το γεγονός ότι και στην «πραγματική οικονομία» του ιδιωτικού τομέα οι μισθοί πετσοκόφτηκαν με νόμο και δεν διαμορφώθηκαν απ τα πραγματικά δεδομένα].

Όλοι αυτοί οι κύριοι, παραλείπουν να μας ενημερώσουν ότι:

Οι μισθοί και οι συντάξεις δεν καταβάλλονται εφάπαξ στο χρόνο, ούτε εξαφανίζονται απ την οικονομία άπαξ και καταβληθούν (δεν μεταναστεύουν πχ σε κάποιο φορολογικό παράδεισο για να φοροδιαφύγουν).

Καταβάλλονται τμηματικά κάθε μήνα (αντιπροσωπεύοντας μια δαπάνη του προϋπολογισμού περίπου 1,5 δις ευρώ) καιαποτελούν ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ της πραγματικής οικονομίας της χώρας.

Κατ αρχάς οι μισθοί και οι συντάξεις είναι χρήματα που επανεισέρχονται άμεσα ή έμμεσα στο κράτος. Άμεσα απ τους φόρους εισοδήματος και τις ασφαλιστικές εισφορές και έμμεσα απ τον ΦΠΑ, τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, τις ΔΕΚΟ κλπ.

Ό,τι απομένει διοχετεύεται στην πραγματική οικονομία μέσω της κατανάλωσης συμβάλλοντας στην ανάπτυξη.

Σας το είπε κανείς αυτό μισθωτοί και συνταξιούχοι;

Μήπως σας εξήγησαν την ανάγκη της διατήρησης των φορολογικών παραδείσων; Την απόκρυψη των προσώπων που εξάγουν εκεί τους καρπούς της κερδοφόρας δραστηριότητάς τους;

Μήπως κάποιος μπήκε στον κόπο να σας δείξει σε κάποιο πλανητάριο τον αστερισμό του Σείριου ή κάτι ανάλογο τέλος πάντων, από όπου οι κύριοι επιχειρηματίες και κεφαλαιούχοι μας έφεραν τις γνώσεις και την τεχνολογία στις οποίες στηρίζονται οι ιδέες τους και οι επιχειρήσεις τους, που τους αποδίδουν τα κέρδη «τους»;…

Για σκεφτείτε…

Χωρίς μισθούς και συντάξεις μπορεί να υπάρξει οικονομία; Επιχειρήσεις; Mήπως κέρδη; Ανάπτυξη;…

Μήπως μας κοροϊδεύουν λίγο;…

Του Γιώργου Παπανικολάου 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *