Του Γιώργη Γιαννακέλλη.

Ο Γιάννης Ματζουράνης σίγουρα είναι καλός νομικός, διαθέτει συγκροτημένη πολιτική αντίληψη, αλλά εμπλεκόμενος στην αστική πολιτική, πρώτα σαν στέλεχος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τώρα σαν υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριφέρεται σαν κοινός πολιτικάντης.

Αφορμή γι’ αυτή την προσέγγιση μου το παρακάτω τουιτάρισμα του. Και για να γίνω πιο σαφής, προσπερνώντας τα υπονοούμενα που αφήνει μέσω των ερωτήσεων που θέτει, αφού σαν κοινός αστός πολιτευτής δεν μας λέει από που πηγάζει η πληροφόρησή του και κάνει αυτές τις αναφορές αποβλέποντας αποκλειστικά να δημιουργήσει εντυπώσεις. (Προφανώς υπάρχει μεγάλο παρασκήνιο στην ιστορία με το ναζιστικό μόρφωμα του Κασιδιάρη και τα διαδραματιζόμενα με την αναμενόμενη απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά αυτές οι τοποθετήσεις Ματζουράνη περισσότερο συσκοτίζουν την υπόθεση παρά μας κάνουν σοφότερους).

Και πάμε στην ουσία του θέματος. Ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει, έμμεσα την υπεράσπιση του ανώτατου δικαστικού που είναι στο επίκεντρο της υπόθεσης και αφήνει υπονοούμενα για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης. Προχωρώντας μάλιστα περισσότερο το σκεπτικό του υπογραμμίζει ότι: “εάν αληθεύουν οι καταγγελίες του κ. Τζανερρίκου ότι του υποσχέθηκαν διορισμό σε Ανεξάρτητη Αρχή μετά την συνταξιοδότηση του, έχουν διαπραχθεί αυτεπαγγέλτως διωκόμενα εγκλήματα”.

Καμιά αντίρρηση σ’ αυτή την τοποθέτηση. Είναι όμως η μισή αλήθεια κι αυτή επιφανειακή. Αυτό που προκύπτει απ’ όλη αυτή την ιστορία και το οποίο αποσιωπά ο κ. Ματζουράνης καθώς και όλοι οι αστοί δημοσιολόγοι είναι ότι δικαστική και νομοθετική εξουσία είναι δεμένες όπως το νύχι με το κρέας και αυτό αποδείχτηκε περίτρανα και σ’ αυτή την περίπτωση. Γιατί δηλαδή το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν μας λέει ότι δεν συνάδει με τον ρόλο του Αρεοπαγίτη το να έχει αλλεπάλληλες μυστικές επαφές ο Τζανερρίκος με κυβερνητικά στελέχη; Οτι τέτοια αλισβερίσια -αν έγιναν και στην μορφή που έγιναν- κάνουν συντρίμμια το αστικό αφήγημα περί “κράτους δικαίου” και “διαχωρισμό των εξουσιών”; (Για όσους/ες έχουν έστω και μια επιδερμική επαφή με τον μ/λ ξέρουν ότι αυτό είναι ένα παραμύθι. Σε μια κοινωνία άνισων ανθρώπων δεν μπορεί να υπάρχει δίκαιο για όλους. Ας παραβλέψουμε όμως τώρα την ταξική προσέγγιση και να σταθούμε στο συγκεκριμένο γεγονός).

Αποδεικνύεται και στην περίπτωση που αναφέρει ο Γ. Ματζουράνης ότι είναι ενδεχόμενο οι αποφάσεις που παίρνουν οι δικαστές του Αρείου Πάγου να είναι αποτέλεσμα “δωροληψίας και δωροδοκίας” τους, όπως αναφέρει. Και εδώ δεν μιλάμε απλώς για κάποιο παραδικαστικό κύκλωμα απ’ αυτά που βλέπουν περιοδικά το φως της δημοσιότητας, αλλά για τους για τους ανώτατους δικαστές αυτής της χώρας.

Θέλω να πω δηλαδή, γιατί ένας απλός πολίτης -και ανεξάρτητα από την άποψη που έχουμε εμείς για την ταξική φύση της αστικής δικαιοσύνης σαν πυλώνα του καπιταλιστικού συστήματος- να αποκλείσει το ενδεχόμενο ότι οι Αρεοπαγίτες που αποφάσισαν υπέρ των κορακιών των funds και υπέρ των τραπεζών δίνοντας τους την δυνατότητα να ληστεύουν την λαϊκή περιουσία των καταχρεωμένων νοικοκυριών με τα «κόκκινα» δάνεια, να μην πήραν αυτή την απόφαση αφού προηγήθηκε “δωροληψία και δωροδοκία”; (Αναφέρω μια χαρακτηριστική απόφαση του Α.Π., απ’ τις πολλές που υπάρχουν).

Σ’ αυτή την ερώτηση μπορείτε να μας απαντήσετε κ. Ματζουράνη, πέρα από την φλυαρία της παρακάτω πολιτικάντικης τοποθέτησης;