Γράφει ο mitsos175

Ο Άγιος Παστίτσιος – μεγάλη η χάρη του – μ’ επισκέφτηκε καβάλα σ’ έναν άγγελο για να μου λύσει κάτι απορίες που είχα περί θαυμάτων.

– Άγιε, είναι μεγάλη χαρά που μας επισκέφτηκες.

-«Καλησπέρα, η χαρά είναι και δική μου. Μήπως έχεις τίποτε να πιούμε; Κάνα τσίπουρο, ούζο, μπύρα»;

– Ασφαλώς, έρχομαι αμέσως. Να φέρω και μεζέ;

– «Βεβαίως! Βάλε λίγο τυράκι, λίγο σαλάμι…»

– Δε νηστεύετε;

– «Στον Παράδεισο κάνουμε ό,τι γουστάρουμε, γι’ αυτό είναι Παράδεισος. Αυτά είναι για τα χάπατα εδώ».

– Μια και αναφέρατε τους αφελείς, πιστεύω πως οι ιστορίες για τα «θαύματα» απευθύνονται σε χαζούληδες. Θέλω να πω πως όχι μόνο δεν υπάρχει καμία απόδειξη όσων λέγονται από παπάδες και διάφορους άλλους θεομπαίχτες, αλλά πολλές φορές αποκαλύφθηκαν οι απάτες. Κι όμως επιμένουν να λένε παραμύθια… ΄

– «Εδώ θα διαφωνήσω. Τα θαύματα και όσα λέει η θρησκεία γενικότερα, απευθύνονται σε απελπισμένους. Κι αυτοί είναι πάρα πολλοί, πολλοί περισσότεροι από τους βλάκες».

– Για εξηγήστε μου, γιατί νομίζω πως τους απελπισμένους τους εκμεταλλεύονται οι θρησκείες.

– «Ναι και Όχι. Φαντάσου κάποιον άρρωστο να του λένε πως μπορεί να γίνει καλά, χωρίς επώδυνες χρονοβόρες θεραπείες. Ξέρει πως είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό, το δέχεται όμως, γιατί θέλει να το πιστέψει. Το ίδιο με το θάνατο, που απασχολεί όλους. Ξέρουμε από την εμπειρία τι παθαίνει το ανθρώπινο σώμα. Είναι όμως δύσκολο κι επώδυνο να το παραδεχτούμε. Έρχεται λοιπόν η θρησκεία και σου πετάει ένα παραμύθι. Το δέχεσαι, γιατί σου αρέσει. Μάλιστα, αν κάποιος άλλος πει πως το παραμύθι είναι όντως παραμύθι, θυμώνουν και λένε πως είναι άθεος κλπ. Οι άνθρωποι δεν θέλουν την αλήθεια. Η αλήθεια είναι οδυνηρή. Θέλουν να τους πεις αυτό ακριβώς που θέλουν ν’ ακούσουν».

– Οι παπάδες είναι μάστορες σ’ αυτό.

– «Πράγματι, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση πουλώντας ελπίδα. Μάλιστα σου λένε “κάνε αυτό ή εκείνο” για να έχουν τον έλεγχο. Αν δεν πάει κάτι καλά φταίνε οι υποτιθέμενες αμαρτίες σου, αν πάνε όλα όπως τα θες “σε βοήθησε ο Θεός!”. Το κάνουν εδώ και χιλιάδες χρόνια, όχι μόνο με το Χριστιανισμό και πιο πριν».

– Άγιε Παστίτσιε, πως μπορούμε να βγάλουμε από την πλάνη τους ανθρώπους;

– «Πιθανότατα θα γίνει σταδιακά. Θα περάσουν ίσως χιλιάδες χρόνια. Όσο υπάρχει φόβος του θανάτου, θα υπάρχει πάντα κάποιος μύθος που θα προσφέρει παρηγοριά. Αν βρουν τρόπο να γίνουμε αθάνατοι, τότε δε θα χρειαζόμαστε καμία θρησκεία.
Παρόλα αυτά με την πρόοδο της Επιστήμης προχωρούμε αργά προς τη σωστή κατεύθυνση. Παλιότερα πχ πίστευαν πολλοί σε φαντάσματα, νεράιδες, μάγισσες κλπ. Τώρα πιστεύουν όλο και σε λιγότερες ανοησίες. Βεβαίως υπάρχουν και τα πισωγυρίσματα…
Λοιπόν, φεύγω τώρα, χάρηκα που τα είπαμε ευχαριστώ και για το ποτάκι. Αν σου πει τίποτε καμιά θεούσα, πες «το είπε ο Άγιος Παστίτσιος σε όραμα». Όσα οράματα έχουν μερικοί άλλα τόσα έχουμε κι εμείς».

– Στο καλό Άγιε!