Γράφει ο Δικηγόρος του Διαβόλου.
Δεν την αντέχω την μεμψιμοιρία και κακομοιριά που συναντώ συνεχώς δίπλα μου. Ο ένας γκρινιάζει για την τον εσμό που βομβάρδισε με ρατσιστική χολή τον δήμαρχο Αθήνας που μαζί με ένα κοριτσάκι υποδέχτηκε το 2024 στο Σύνταγμα.
Ο άλλος διαμαρτύρεται ότι έχουμε την ακριβότερη τιμή ρεύματος σε όλο τον κόσμο, και ο τρίτος ότι και το ντεπόν κοντεύει να γίνει ακριβοθώρητο.
Κάποιος άλλος διατυπώνει τις ενστάσεις του γιατί ο αξιόλογος καλλιτέχνης Πορτοκάλογλου διατύπωσε τις αντιρρήσεις του για το ότι υπήρξαν Παλαιστινιακές σημαίες, στο κέντρο της Αθήνας στην εκδήλωση για την αλλαγή του χρόνου, ενώ κυκλοφορούν και έντονες διαμαρτυρίες για την επέλαση της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας με τελευταίο παράδειγμα ότι η κυβερνησάρα μας αύξησε τις τιμές των διοδίων μεσοσταθμικά κατά 7%.
Κανένας τους όμως δεν τονίζει ότι διαθέτουμε τους περισσότερους ιερωμένους αναλογικά, απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης. Μας κοστίζουν κάπως ακριβά, αλλά αυτοί φροντίζουν για την σωτηρία της ψυχής μας που είναι πολύ μεγάλο πράμα. Τι αξία έχουν τα τρόφιμα το ρεύμα και το φάρμακο, μπροστά σε ένα ευχέλαιο και μια κατευόδιο ευχή από τον μάταιο τούτο κόσμο; Κι αν δεν ξέρετε την απάντηση ρωτήστε και την κ. Κεραμέως.
“Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είμαστε όλοι ίσοι, και δεν θα γίνουμε ποτέ”, είχε πει ο πρωθυπουργός, συμπυκνώνοντας σε μια φράση την θεωρία του καπιταλισμού. Οπότε τι νόημα έχουν οι ατελέσφορες διαμαρτυρίες;
0 Comments