Πηγή: Αντώνης Ρηγόπουλος – Documento
Μετά από 41.000 νεκρούς ανθρώπους στη Γάζα, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά, επιτέλους ανακάλυψαν πώς να εξανθρωπίζουν τα θύματα ενός πολέμου. Για την ακρίβεια οι 41.000 δεν τους ήταν αρκετοί. Χρειάστηκαν άλλοι 8.
Με τη μόνη διαφορά ότι αυτοί οι 8 προέρχονταν από την πλευρά που η κυβέρνηση και η συστημική προπαγάνδα «επιτρέπει» να λυπόμαστε.
Μάθαμε τα πάντα για αυτούς: πόσο χρονών ήταν, πόσα παιδιά είχαν, ότι «είχαν όλη τη ζωή μπροστά τους». Όταν μάλιστα τα ελληνικά ΜΜΕ ανακάλυψαν ότι ένας εξ’ αυτών ήταν Έλληνας που γεννήθηκε και ζούσε στο Ισραήλ, τότε τα δάκρυα άρχισαν να ρέουν.
Πράγματι, είναι δραματικό να χάνει ένας νέος άνθρωπος τη ζωή του τόσο άδοξα, ενώ απλά περπατάει στον δρόμο. Ξέρετε τι άλλο είναι δραματικό όμως; Ξέρετε. Εδώ και έναν ολόκληρο χρόνο ξέρετε. Ή μάλλον όχι. Εδώ και 80 χρόνια ξέρετε. Αλλά οι νέοι της Παλαιστίνης δεν «έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους». Τα ορφανά παιδιά με τα κομμένα μέλη, δε μιλούν τη γλώσσα των επενδυτών στον ελληνικό τουρισμό και real estate. Οι περιουσίες των Παλαιστινίων που καταστρέφονται από μια ληστρική παράνομη κατοχική δύναμη, απλώς ενοχλούν τη «διάχυση της Δημοκρατίας» στη Μέση Ανατολή.
Τα συστημικά ελληνικά ΜΜΕ περνούσαν κάτω από τον πήχη της ενημέρωσης καθ όλη τη διάρκεια της κρίσης, ακόμη κι όταν έκαναν τον κόπο να στείλουν ανταποκριτές στην περιοχή. Με αφορμή όμως και τα τελευταία γεγονότα, πήραν τον πήχη, τον έκαναν ακόντιο και τον εκτόξευσαν για να μη χρειαστεί καν να ξαναμετρηθούν.
Η πληροφορία ότι ο νεαρός άνδρας που δολοφονήθηκε -ναι πράγματι δολοφονήθηκε στη Γιάφα, είχε υπηρετήσει στις εγκληματικές ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ, πέρασε σαν υποσημείωση στο κατά τα άλλα αναλυτικότατο ρεπορτάζ. Αντιθέτως, η συγκινητική -ναι πράγματι συγκινητική- φράση του πατέρα του ότι «ο ένας με το Κοράνι και όλοι με την Παλαιά Διαθήκη κοιτάνε συνεχώς να σκοτώνουν ένας τον άλλον», έπαιξε παντού ακριβώς επειδή δεν άγγιζε το πραγματικό πρόβλημα που προκαλεί όλα τα ανθρώπινα δράματα που βιώνουν στην ίδια γωνιά του πλανήτη οι Παλαιστίνιοι, αλλά και οι Ισραηλινοί.
Δεν αγγίζει την παράνομη στρατιωτική κατοχή και το καθεστώς απαρτχάιντ κάτω από το οποίο επιβιώνουν και αγωνίζονται οι Παλαιστίνιοι και που ο στρατός του Ισραήλ είναι ταγμένος να υπηρετεί, να ενισχύει και να αναπαράγει.
0 Comments