Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Εδώ βάλθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης να μας τρελάνει συστηματικά, μήπως και ξεχάσουμε όσα ξέραμε – και το χειρότερο: άθελά του (ή και ηθελημένα;) μας θύμισε ξανά με τι κυβερνητικό θίασο έχουμε να κάνουμε, φέρνοντας μόνος του στην επιφάνεια το σκάνδαλο με την «νεκρή Μαρία» του Έβρου.

Λέτε να είναι ακόμα ζαλισμένος από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχεται μετά τη χουντικής έμπνευσης στάση του απέναντι στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη;

Αντιγράφουμε από τη σημερινή ενημέρωση πολιτικών συντακτών τον διάλογο με τον Χρ. Μυτιλινιό (Παραπολιτικά), που ρώτησε για το επεισόδιο Μαρινάκη – Αβραμίδη, τις κατηγορίες για αυταρχισμό και φίμωση Τύπου, ακόμα και την ερώτηση Αρβανίτη στο Ευρωκοινοβούλιο:

Π. Μαρινάκης: «…Τι ήρθε να κάνει ο συνάδελφός σας, για ακόμα μία φορά στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών; Ενώ θα μπορούσε να ρωτήσει, όπως ρώτησε, για το ζήτημα της Χίου και την τραγική κατάληξη που είχε, να πάρει την απάντηση και αν θέλει να επανέλθει… ήθελε ντε και καλά να φύγει από εδώ, με το να υπάρχει, έστω και παραπλανητικά, μία διατύπωση ότι οι λιμενικοί έκαναν pushbacks, άρα σκότωσαν δεκαπέντε ανθρώπους. Αυτός είναι ο στόχος…

«15 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή κάποιοι συνέτειναν στο να σκοτωθούν, από τους άνδρες και τις γυναίκες του Λιμενικού Σώματος», οι οποίοι έχουν γυναίκες, παιδιά τα οποία πάνε στο σχολείο. Και δεν θα τους κάνουμε τη χάρη… Όπως ήταν και στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, όπως ήταν και στη δήθεν νεκρή Μαρία.

Και σε όλα αυτά τα οποία οι ίδιοι πάνω κάτω και δημοσιογράφοι και πολιτικοί από τον ίδιο πολιτικό χώρο, από την άκρα αριστερά μέχρι λίγο κοντά στο κέντρο, προσπαθούν να διακινήσουν…»

Δεν καταλαβαίνουμε τι ακριβώς θέλει να υπονοήσει ο κυβερνητικός παπαγάλος με την αναφορά στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών – ας το προσπεράσουμε. Αλλά την επίκληση στη «δήθεν νεκρή Μαρία» τι την ήθελε;

Προφανώς ο Μαρινάκης δεν φημίζεται για εξυπνάδα, αλλά εδώ έφτασε σε επίδειξη ηλιθιότητας. Μας επαναφέρει μόνος του στη μνήμη, ότι ο πυροδότης της όλης υπόθεσης με την “νεκρή Μαρία” ήταν ο τότε ανεκδιήγητος υπουργός Μετανάστευσης, Νότης Μηταράκης, που δήλωνε μπροστά στις κάμερες ότι «ένα παιδί πέντε ετών έχασε τη ζωή του σε τουρκικό έδαφος».

Αλλά ας έρθουμε στον πυρήνα: εδώ έχουμε καραμπινάτη λαθροθηρία από κυβερνητικό αξιωματούχο. Πάει κι αυτός να αντιγράψει τον Ζαραλίκο και να γίνει προφήτης;

Το μόνο που κάνει είναι δίκη προθέσεων: εμφανίζεται να ανιχνεύει τις σκέψεις του Αβραμίδη, στήνει μια κατηγορία και μετά την καταρρίπτει. Παλιά, γνωστή τακτική – την πρωτοσυναντάμε στο Υπουργείο Λαϊκής Διαφώτισης και Προπαγάνδας της ναζιστικής Γερμανίας (Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda), με επικεφαλής τον Γκέμπελς. Στην Ελλάδα την αντέγραψε ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης στη δικτατορία Μεταξά (ως Υφυπουργός Δημόσιας Ασφαλείας) και την τελειοποίησε ο θεωρητικός της Απριλιανής Χούντας – πατέρας του σημερινού υπουργού Μετανάστευσης Θάνου Πλεύρη. Τώρα την παρακολουθούμε σε νέα έκδοση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.

Ο Μαρινάκης, λοιπόν, δεν είναι απλώς κακός παπαγάλος τώρα έγινε και προβληματικός για την κυβέρνηση. Και κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του, θυμίζει σε όλους μας γιατί η μάχη ενάντια σε αυτόν τον κυβερνητικό θίασο πρέπει να είναι καθημερινή και αμείλικτη.