Είναι τόσο άγαρμπη η προσπάθεια που γίνετε απ’ τα κυβερνητικά επιτελεία να κουκουλώσουν το σκάνδαλο της «Ζήμενς» που ακόμα και φιλοκυβερνητικοί δημοσιογράφοι τους πήραν στο δούλεμα.

Όπως πχ ο Πάσχος Μανδραβέλης στην σημερινή «Καθημερινή»:

«Σύμφωνα με όσα μάθαμε από τη δεύτερη αυτή απόδραση, ο μηχανισμός πληροφόρησης λειτουργεί πολύ καλά στη βάση, αλλά χωλαίνει πάρα πολύ στην κορυφή. Δηλαδή οι άνθρωποι στην πρεσβεία μας στην Ουρουγουάη έπραξαν το καθήκον τους με το παραπάνω: έμαθαν τι έκανε ο διαφυγών ταμίας της Siemens κι ενημέρωσαν την Παρασκευή το υπουργείο Εξωτερικών. Σαββατοκύριακο δεν δουλεύουν στη Βασιλίσσης Σοφίας;

Και για να γίνει κάποια ενέργεια πρέπει να φτάσει στην ίδια την υπουργό. Δηλαδή μέχρι την Τρίτη που το έμαθε η κ. Μπακογιάννη δεν είχε κινηθεί τίποτε; Κι αν η υπουργός λείπει στο εξωτερικό ο μηχανισμός πληροφόρησης παραλύει; Ολες οι απόρρητες πληροφορίες λιμνάζουν στο γραφείο της και ουδείς ασχολείται; Δεν υπάρχει παράλληλος υποστηρικτικός μηχανισμός;

Τελικά, δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο: να υπάρχει κυβερνητική μεθόδευση συγκάλυψης ή να είναι οι μηχανισμοί ασφάλειας της χώρας σε τέτοια χάλια;
Βέβαια υπάρχει κάτι καθησυχαστικό: στη διερεύνηση του σκανδάλου Siemens πλημμυρίσαμε από «διοικητικές αρρυθμίες». Πότε χαλάει το φωτοτυπικό και λείπουν κρίσιμα χαρτιά από τη δικογραφία, πριν από λίγο καιρό ξεχάστηκε στο συρτάρι του ανακριτή ένα σημαντικό έγγραφο, τώρα καθυστερούν και τα απόρρητα σήματα. Ετσι μια υπόθεση που έκλεισε στη Νιγηρία πριν από δύο χρόνια στην Ελλάδα ακόμη σέρνεται».

Εντάξει, δεν θα περιμέναμε απ’ την φυλλάδα του Αλαφούζου να γράψει ότι μέχρι σήμερα κανένα σκάνδαλο του μεγάλου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων ΝΔ- ΠΑΣΟΚ είχε υπευθύνους. Ούτε να παραδεχθεί ότι όλα τα σκάνδαλα που έχουν βγει στον αφρό έχουν κουκουλωθεί.

Από κει και πέρα όμως δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι ακόμα και φανατικοί υποστηρικτές του συστήματος τους, κράζει τον κυβερνητικό θίασο για την ατσούμπαλη τακτική που ακολουθεί στις μεθοδεύσεις του για να κουκουλώσει τα σκάνδαλα.