Είχαμε παρακολουθήσει τόσο καιρό την Λούκα Κατσέλη με το αντι-τροϊκανό θέατρο που παίζει και έπαιζε κάτι που πρόβαλαν όλα τα αστικά ΜΜΕ.
Εντάξει, η γυναίκα κατάγεται από διάσημη θεατρική οικογένεια (κόρη του σκηνοθέτη Πέλου και της μεγάλης ηθοποιού Αλέκας Κατσέλη) αλλά στην προκειμένη περίπτωση η παράσταση που έδινε εδώ και καιρό η υπουργός Εργασίας ήταν τόσο κακοστημένη που γρήγορα θα έριχνε αυλαία. Ετσι και έγινε.  
Η Λούκα Κατσέλη είναι αυτή που σαν υπουργός της δουλικής κυβέρνησης της τρόικας και της ντόπιας αστικής τάξης έβαλε την υπογραφή της ώστε πια να λέμε: Ο εργασιακός μεσαίωνας δεν έρχεται, είναι εδώ! Η εργοδοτική και κρατική βαρβαρότητα δεν έρχεται, είναι εδώ. Οι εργατικές κατακτήσεις και οι εργασιακές σχέσεις δεν κινδυνεύουν, έχουν ήδη καταργηθεί!

Το παρακάτω δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τα όσα αναφέραμε:

«Νέες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις συμφώνησαν υπουργείο Εργασίας – τρόικα. Χαρτζιλίκι αντί μισθού και υπερωρίες τέλος. Ψαλίδι 20% σε μισθούς νεοπροσλαμβανομένων, ακόμα πιο ελαστικά ωράρια, μέχρι και 3 χρόνια οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Μεγαλύτερο διάστημα του εργασιακού βίου υπό καθεστώς ανασφάλειας, ελαστικό ωράριο και μισθούς κάτω και από τη συλλογική σύμβαση φέρνει η συμφωνία του υπουργείου Εργασίας με την τρόικα για το μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα».

Αποθρασυνόμενο το ντόπιο πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης, βλέποντας ότι το εργατικό κίνημα δεν είναι σε θέση να προβάλλει καμιά ουσιαστική αντίσταση και με την συνεργασία της τρόικας εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση στον κόσμο της εργασίας.

Ναι, σίγουρα ταρακουνήθηκαν τα ασπόνδυλα πρεζόνια της εξουσίας που παριστάνουν τους εθνοπατέρες από τις πρόσφατες αποδοκιμασίες που εισέπραξαν, και αυτό φαίνεται από τις δηλώσεις τους στο βίντεο που παραθέτουμε. Όμως τέτοιες ξεκομμένες κινήσεις απέναντι σε ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου τσίπα δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. 
Και αυτό αποδεικνύεται απ’ τις ενέργειες της Λ. Κατσέλη που αναφέραμε παραπάνω.
Άλλες μορφές οργάνωσης και αγώνα πρέπει να ανθίσουν και να μαζικοποιηθούν ώστε η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να δώσουν την μάχη απέναντι στο μαύρο μέτωπο του κεφαλαίου με αποτελεσματικότητα και νικηφόρες προοπτικές.

Τα αυθόρμητα ξεσπάσματα όσο ελπιδοφόρα και να είναι, με την πρώτη ματιά, δεν μπορεί να σταθούν ανάχωμα στην καπιταλιστική επέλαση. Απ’ την άλλη όμως «…το “αυθόρμητο στοιχείο” δεν αποτελεί στην ουσία τίποτε άλλο παρά εμβρυακή μορφή του συνειδητού», που έλεγε και ο Λένιν, και είναι ελιτισμός να παρακολουθείς «εφ’ υψηλού» τους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που κατεβαίνουν στις πλατείες μένοντας στην «ιδεολογική σου καθαρότητα» αντί να βρεθείς δίπλα τους, να πάρεις και να μοιραστείς εμπειρίες, προβληματισμούς, σκέψεις.

Υ.Γ Φυσικά δεν επικαλούμαι «αντιλήψεις που οδηγούν στην υποταγή του συνειδητού στο αυθόρμητο», που έγραφε ο Λένιν στο «Τι να κάνουμε». Αλλά γ’ αυτό θα επανέλθουμε.