Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento

«Με το κράτος, όταν αυτό αποφασίζει να κάνει κάτι, δεν μπορεί να τα βάλει κανείς. Θα τον ισοπεδώσει». Η γνωστή δήλωση του υπουργού επί θεμάτων δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη είναι χαρακτηριστική για το πνεύμα διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Ό,τι δεν βολεύει πατάσσεται με έναν νόμο, μια τροπολογία, μια ερμηνευτική διάταξη κ.ο.κ.

Η άβολη για τον υπουργό Θεοδωρικάκο απόφαση του συμβουλίου Εφετών της Αθήνας είναι σίγουρο ότι έχει βάλει φωτιά στα επιτελεία. Ένας απλός έλεγχος στον γιο του υπουργού και στην παρέα του κατέληξε σε σκηνικό θρίλερ σε αστυνομικά, δικαστικά και υπουργικά γραφεία. Αυτά που βλέπουμε σε ταινίες, με απειλές, κατάχρηση της εξουσίας των γαλονιών και ομερτά, ξετυλίχτηκαν επί τριάμισι χρόνια. Για τις δύσκολες καταστάσεις επιστρατεύτηκε η ξαφνική αποπομπή εισαγγελέων και η επιστράτευση προθύμων ώστε να συνταχτεί και να εγκριθεί το επιθυμητό απαλλακτικό πόρισμα.

Όπως αποδεικνύεται στην πράξη, στην Ελλάδα –ΕΥΤΥΧΩΣ– υπάρχουν ακόμη δικαστές… Αυτοί στους οποίους μπορεί να προστρέξει ο απλός πολίτης, ο πληβείος, και να αισθανθεί όσο το δυνατόν περισσότερη ισότητα απέναντι στον νόμο, απέναντι σε ισχυρούς. Υπάρχουν δικαστές που δεν λογάριασαν υπουργικούς θώκους και αστυνομικά γαλόνια, παρά μόνο έσκυψαν το κεφάλι και έβαλαν κάτω δεδομένα και γεγονότα.

Επειδή ζούμε ακόμη στην εποχή Μητσοτάκη, μην απορήσετε αν κινώντας θεούς και δαίμονες πετύχουν οι κυβερνητικοί κάποιο τρικ και ανατρέψουν την τελεσίδικη απόφαση. «Η χώρα έχει ακόμη Σύνταγμα, δεν θα γίνουμε κράτος δικαστών» είχε δηλώσει ο υπουργός Φλωρίδης, για να μην ξεχνιόμαστε ποιος κάνει κουμάντο.

Σε αυτή την εποχή Μητσοτάκη, αν είσαι πυροσβέστης και καίγεσαι χαρακτηρίζεσαι ήρωας· αν είσαι εποχικός και διαδηλώνεις ζητώντας το αυτονόητο, την πρόσληψη βάσει δεδομένων κριτηρίων, χλευάζεσαι ως «εισβολέας». Η κυβέρνηση που έχει ξοδέψει εκατομμύρια για την αντιπυρική περίοδο και ειδικά για την πρόληψη, όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να προλάβει πυρκαγιές αλλά δεν έχει καν τις απαιτούμενες δυνάμεις και τα μέσα να επιχειρήσει σε συνθήκες που τα πτητικά μέσα αδυνατούν να ανταποκριθούν. Όλος ο σχεδιασμός γίνεται με ακριβή ενοικίαση μέσων η οποία κρίνεται εκ του αποτελέσματος ατελέσφορη. Διότι, όπως λένε όσοι γνωρίζουν, η φωτιά δεν σβήνει αν δεν την πατήσεις στο έδαφος. Ο σχεδιασμός φαίνεται και από τα σημαντικά κενά στην εκπαίδευση των εποχικών, σε αντίθεση με τους εθελοντές. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να θρηνούμε τον θάνατο τριών πυροσβεστών. Αυτών που τους χλευάζουν οι νεοφιλελεύθεροι της «κοστολόγησης» και του εμπορίου των πάντων. Αυτοί δεν λένε ότι αν δεν έχει φωτιά οι πυροσβέστες κάθονται και παίζουν τάβλι; Μόνο που όταν καίγεται το σπίτι τους ή η πισίνα τους σπεύδουν να ζητήσουν αγκαζέ ένα πυροσβεστικό όχημα να τους βοηθήσει. Αυτή είναι και η κυβερνητική πρακτική της διαχείρισης, από κυνήγι ψήφων μέχρι περικοπές προσωπικού.

Μιλάμε για μια κυβέρνηση που επιμένει να χλευάζει τους συγγενείς του εγκλήματος των Τεμπών. Τους κοροϊδεύουν με τις εκταφές. Καμία δεν έχει γίνει ενώ υπάρχουν παραγγελίες από αστυνομικά τμήματα στο ΑΠΘ το οποίο όμως επαναλαμβάνει αυτό που είναι ήδη γνωστό: κανένα εργαστήριο στην Ελλάδα δεν μπορεί να εκπονήσει τέτοιου είδους εξειδικευμένους ελέγχους.

Μιλώντας για Τέμπη, η κυβέρνηση εργαλειοποίησε τον Άγνωστο Στρατιώτη για να σβήσει κάθε ίχνος διαμαρτυρίας για το έγκλημα αλλά τώρα αρέσκεται στην προσφιλή της συνήθεια: πέφτουν ευρώ με τη… μάνικα για τον καθαρισμό του μνημείου και για κηπουρική. Όποιος έχει πάει στο Σύνταγμα γνωρίζει την τοπογραφία και απορεί τι «χρυσές» σκούπες θα χρειαστούν και πώς θα δικαιολογήσουν τις «χρυσές» εργασίες κηπουρικής.

Τη στιγμή που η κυβερνητική πλειοψηφία ψήφιζε νόμο με τον οποίο κάνει το νερό από αγαθό εμπόρευμα, η Θεσσαλία μαρτυρά. Κινδυνεύει με ερημοποίηση ενώ η πρακτική διαχείρισης του νερού που ψηφίστηκε θα οδηγήσει σε συγκέντρωση μεν, η οποία δεν θα είναι και τόσο δημοκρατική δε. Ποιος θα λαμβάνει υπόψη του το κάθε «ερημοχώρι» ή οικισμό και κωμόπολη αν ο ισχυρός κολοσσός αποφασίσει να αρπάξει το νερό και να το χρησιμοποιήσει για άρδευση, για εργοστάσιο εμφιάλωσης ή οτιδήποτε άλλο; Βούτυρο στο ψωμί των υπερυψηλών συμφερόντων έγινε.

Στα νοσοκομεία η κατάσταση δεν έχει αλλάξει όσα έξυπνα γυαλιά κι αν βάλει ο υπουργός για να μας αλλάξει γνώμη. Στη Ρόδο, το υγειονομικό επίκεντρο των Δωδεκανήσων, η κατάσταση είναι τραγική. Με δυο λόγια, καλύτερα να μην αρρωστήσεις.

Λίγο βορειότερα, στη Λέσβο, εκεί που χρωστάνε στους κτηνοτρόφους, τώρα τους παίρνουν και το βόδι. Χρεωμένοι, χωρίς αποζημιώσεις και με το κοπάδι τους να έχει θυσιαστεί στον βωμό αποτροπής της ζωονόσου, καλούνται τώρα ως υπόλογοι για το κλείσιμο του λιμανιού (στα εμπορεύματα, όχι στο επιβατικό κοινό).

Η ίδια κυβέρνηση, που μας έχει φτωχοποιήσει και βάσει Eurostat σχεδόν ένας στους δύο δεν αντέχει οικονομικά να πληρώσει ούτε μία εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι του ή το εξοχικό του, αυτή λοιπόν στήνει μηχανισμό να εξαφανίσει τους μικρομεσαίους αλλά και τις αυξήσεις σε μισθούς μέσω των ανοιχτών Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης. Σημειωτέον ότι τα ταμεία αυτά, γεννήματα της αγοράς, μπορούν εύκολα να πτωχεύσουν.

Με τις συνθήκες που διαμορφώνονται στον Περσικό και στην Ερυθρά για την οικονομία, όλα είναι πιθανά τον βαρύ χειμώνα που έρχεται. Να θυμίσουμε μόνο ότι και οι ανίκητοι έχουν αχίλλειο πτέρνα. Για τον Μόντι, τον πρόεδρο της Ινδίας, αυτή ήταν οι «κατσαρίδες», το κίνημα των νεολαίων και σπουδαγμένων το οποίο αγκάλιασε όλη η ινδική κοινωνία. Αυτό είναι ένα ουσιαστικό δείγμα ελπίδας.

Ας ευχηθούμε και στα δικά μας, παρότι στην αντιπολίτευση μονομαχούν μεταξύ τους για καλύτερο εκλογικό πλασάρισμα – σε πολιτικά προτάγματα πάντως δεν αμφισβητούν επί της ουσίας την πολιτική Μητσοτάκη. Ο δε πρωθυπουργός, με κορδέλες, παραδοτέα και υποσχέσεις κάνει ρελάνς στα ακροδεξιά του με κορόνες για στρατό και φύλαξη των συνόρων από μεταναστευτικά κύματα. Οι εκλογές λέτε να είναι κοντά;