Εμείς θα βρούμε το δρόμο μας
Παρακολουθώντας τα τελευταία γεγονότα με τον Γιώργο Νταλάρα και τις αντιδράσεις του κόσμου, αισθάνομαι την ανάγκη να πω δυο λόγια και είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που το κάνω δημόσια.
Γιώργο μου, είσαι νούμερο ένα τραγουδιστής στην ελληνική δισκογραφία και έχεις πει τα περισσότερα ωραία τραγούδια τα τελευταία 40 χρόνια.
Άλλοι το πιστεύουν δικαίως και άλλοι όχι. Δεν έχει και τόση σημασία όμως αυτό. Δεν μπορείς όμως, Γιώργο μου να έχεις και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο… Δικαίωμά σου να ζεις όπως θέλεις με τα λεφτά που νόμιμα έβγαλες. Ο κόσμος σε ακολουθούσε και το εισέπραξες. Μιλούσες όλα αυτά τα χρόνια για κάθε σημαντικό γεγονός που συνέβαινε στη χώρα, ακόμα και στο εξωτερικό, προωθώντας και μια επαναστατική πλευρά του χαρακτήρα σου, προβάλλοντας εκατοντάδες παραστάσεις στις οποίες συμμετείχες αφιλοκερδώς, όπως ο ίδιος έλεγες, χωρίς να σε πειράξει κανείς.
Όμως, να θέλεις Γιώργο μου (σαν λαϊκό παιδί που λες ότι είσαι) να πας στις φτωχογειτονιές, για να βοηθήσεις σε αυτή την καταιγίδα που σπρώχνει τον κόσμο στην ανεργία, την απόγνωση και την αυτοκτονία, τον οδηγεί να ξεπεράσει κάθε όριο ευπρέπειας, σεβασμού και αντοχής.
Εν πάση περιπτώσει, είναι λες οι απόψεις σου. Μην περνάς όμως πρώτα από τα κανάλια, υπερασπίζοντας το Μνημόνιο με κάθε τρόπο και μετά πας να διασκεδάσεις αυτούς που τους ζητάς να σκύψουν το κεφάλι και να υποστούν τις συνέπειες. Κάνε τη δουλειά σου παλικάρι μου, ζήσε όπως θες και μην μας εξηγείς τι είναι καλό για μας. Θα το αποφασίσουμε εμείς που μας αφορά. Σωστά είσαι με το Μνημόνιο και με όλο το σύστημα που το στηρίζει. Θα βρούμε εμείς το δρόμο μας.
Υ.Γ.1: Διαφωνώ ριζικά με τις καρέκλες και τη βία. Δεν θέλω και δεν πρέπει να πάθεις τίποτα. Δεν είμαι αυτής της άποψης!
Υ.Γ.2: Ποιος είμαι εγώ που δηλώνω όλα αυτά και με ποιο δικαίωμα; Είμαι ένας απ’ το σύνολο, είμαι εγώ ένας απέναντι σου. Σε ξέρω και με ξέρεις καλά και δεν είμαστε οι μόνοι που το γνωρίζουν αυτό. Δεν σου δίνω συμβουλές για το πώς θα πορευτείς. Δεν μ’ ενδιαφέρει και δεν έχω καμία αρμοδιότητα. Αισθάνθηκα την ανάγκη να παρέμβω, γιατί αυτή τη φορά Γιώργο μου, ξεπέρασες και τον Νταλάρα…
Γιώργος Μεράντζας
0 Comments